Drewno opalane – jak powstaje?

Tradycyjna japońska metoda Shou Sugi Ban polegała na opalaniu pojedynczych desek, ich studzeniu, szczotkowaniu zwęglonej warstwy oraz końcowym olejowaniu powierzchni.

Współczesna produkcja przemysłowa umożliwia jednoczesne opalanie wielu elementów przy zachowaniu pełnej kontroli nad temperaturą oraz czasem działania płomienia. Dzięki temu uzyskuje się równomierny stopień zwęglenia na całej długości deski.

Po etapie opalania powierzchnia jest szczotkowana w celu usunięcia kruchych fragmentów węgla drzewnego. Następnie deski zabezpiecza się olejem – bezbarwnym lub pigmentowanym – który stabilizuje powierzchnię i nadaje jej ostateczny kolor.

Deska opalana ogniem – właściwości

W wyniku działania wysokiej temperatury na powierzchni drewna powstaje warstwa zwęglona ograniczająca wnikanie wilgoci oraz spowalniająca procesy biodegradacji.

Drewno opalane charakteryzuje się:

• podwyższoną odpornością na grzyby i pleśnie,
• ograniczoną podatnością na działanie owadów,
• zmniejszoną chłonnością wody,
• większą stabilnością powierzchni,
• wyraźnie podkreśloną strukturą słojów po szczotkowaniu.

Dodatkowe olejowanie poprawia odporność na warunki atmosferyczne oraz umożliwia uzyskanie różnych wariantów kolorystycznych.

Drewno palone – zastosowanie

Deski opalane stosowane są głównie w realizacjach zewnętrznych, gdzie wymagana jest zwiększona trwałość materiału.

• Elewacje drewniane – montaż na całej powierzchni budynku lub jako akcent architektoniczny.
• Tarasy – deski o mniejszym stopniu opalenia, intensywnie szczotkowane, zapewniające lepszą przyczepność.
• Ogrodzenia i mała architektura – możliwość zastosowania różnych stopni zwęglenia.

Drewno opalane wykorzystywane jest również we wnętrzach – jako boazeria, podbitka czy element dekoracyjny. Odpowiednio zabezpieczone może być stosowane w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności.