Drewno budowalne posiada 5 stopni zagrożenia (PN-EN 335-1):
- Klasa I – drewno jest pod przykryciem i całkiem zabezpieczone przed wpływem warunków atmosferycznych;
- Klasa II – drewno jest pod przykryciem i zabezpieczone przed wpływem w. atm. Lecz pod wpływem dużej wilgotności może dojść sporadycznie do zawilgocenia;
- Klasa III- drewno nie jest pod przykryciem, nie styka się z glebą i jest stale narażone na w. atm.;
- Klasa IV – drewno styka się z ziemią lub słodką wodą i jest stale narażone na w. atm.;
- Klasa V – drewno stale narażone na działanie słonej wody;
Najczęstszym czynnikiem atakującym drewno konstrukcyjne jest rozwój grzybów z rodziny strzępkowych inaczej zwanych pleśnią. Rozwijają się one najczęściej na powierzchni ścian oraz pod podłogą powodując zgniliznę.
Zazwyczaj materiał drzewny atakuje grzyb domowy właściwy łac. Serpula lacrymans, którego grzybnia przypomina watę z plamami w odcieniu czerwonym a owocniki tworzą dobrze widoczne gołym okiem liczne brązowe zarodniki.
Jak efektywnie zapobiegać rozwojowi pleśni?
Przed rozpoczęciem impregnacji należy przede wszystkim odpowiednio przygotować materiał.
- Materiał nie może wykazywać uszkodzeń biologicznych, fizycznych, chemicznych;
- Partie drewna o różnej wilgotności nie powinny być łączone dodatkowo wszystkie elementy powinny być wysuszone do wilgotności poniżej punktu nasycenia włókien czyli poniżej 30%;
- Drewno należy oczyścić z łyka, kory, powierzchniowych powłok farby oraz wszelkich zabrudzeń;
W następnym etapie należy przygotować odpowiedni impregnat, przestrzegając przy tym zaleceń producenta. Impregnację należy przeprowadzać w temperaturze około 20°C, ponieważ przy niższej temperaturze drewno może nie wchłonąć odpowiedniej ilości preparatu. Wodorozpuszczalne środki ochronne muszą być tak jak nazwa wskazuje rozpuszczone z wodą. Są one najczęściej stosowane w impregnacji masowej ze względu na ich toksyczność. Firmy są zwykle wyposażone w automatyczne dozowniki regulujące proporcję.
W postaci płynów do bezpośredniego zastosowania występują oleiste środki ochrony drewna. Należy pamiętać aby nie zmieniać ich składu chemicznego lub stężenia poprzez mieszanie z innymi substancjami. W momencie kiedy preparat ciężko się rozprowadza ze względu na jego lepkość, aby uzyskać najlepszy efekt można podgrzać impregnat, jednak trzeba pamiętać, że nie wolno robić tego za pomocą otwartego ognia, ponieważ środki te stwarzają zagrożenie pożarowe.
Środki solne to takie, które są łatwo wymywane przez wodę, w związku z czym nie są stosowane na zewnątrz. Najczęściej występują w formie past i koncentratów wodnych. W zależności od wilgotności drewna stosuję się różne stężenia impregnatu.
Wyróżniane są jeszcze rozpuszczalnikowe środki, które zazwyczaj nie wymagają specjalnego przygotowania przed zastosowaniem. Czasami mogą występować w postaci koncentratu, który należy rozcieńczyć według zaleceń producenta.
Metody impregnacji drewna
Nasycanie metodą smarowania polega na bezpośrednim nakładaniu preparatu przy użyciu pędzla, szczotki lub wałka. Zabieg wykonuje się min. 2 razy w odstępie 1-2h za każdym razem odczekując do całkowitego wyschnięcia. Głębokość wnikania jest uzależniona od rodzaju preparatu oraz gatunku drewna jednak na ogół wynosi 2-4mm na głębokość. Wnikanie zwiększa się przy stosowaniu gorących impregnatów.
Nasycanie metodą opryskiwania polega na kilkukrotnym nałożeniu impregnatu przy pomocy maszyny natryskującej. Jest ona około 2-3 razy krótsza od metody smarowania, ale przy tym zużywa o około 30% więcej materiału. Głębokość wnikania jest zbliżona do tej uzyskiwanej poprzez smarowanie. Taka technologia jest przydatna do impregnacja drewna w budynku i miejsc, które są trudno dostępne.
Metoda polewania polega na wprowadzeniu drewna do specjalnego tunelu na podajnikach a jego efekty oraz zużycie impregnatu są zbliżone do metody oprysku.
Nasycanie metodą kąpieli polega na bezpośrednim zanurzeniu drewno w środku impregnującym, można ją stosować na placach budowy i w zakładach impregnujących. W zależności od czasu jej trwania oraz od rodzaju użytego impregnatu efekty mogą być zróżnicowane.
Metoda ciśnieniowa pozwala na głębokie wnikanie preparatu i najczęściej jest stosowana do drewna przeznaczonego do trudnych warunków i bezpośrednio narażonych na kontakt z gruntem. Charakteryzują się najlepszymi wynikami techniczno-ekonomicznymi.
Wyróżnia się także specjalistyczne metody takie jak gazowanie, powlekanie pastami, bandażowanie, nasycanie przez wywiercanie otworów, stosowanie naboi grzybobójczych, metody zastrzykowe czy też hydrofobizacja drewna.
Po przeprowadzeniu impregnacji drewno należy pozostawić w miejscu gdzie preparat może swobodnie ścieknąć bez narażenia środowiska i nie jest on narażony na wymywanie. Należy unikać również styczności z promieniowaniem słonecznym co w przypadku roztworów solnych może spowodować wytrącanie się soli na powierzchnie drewna oraz jego pękanie. Okres sezonowania w zależności od użytego czynnika chroniącego może wynosić od 2 do 14 dni.
Po impregnacji drewno nie powinno być poddawane dalszej obróbce - materiał budowlany i konstrukcyjny powinien być odpowiednio przycięty i obrobiony przed impregnacją.
W naszej ofercie znajdziesz drewno impregnowane metodą próżniowo-ciśnieniową. Jej podstawowym elementem jest specjalny cylinder zwany autoklawem, który przystosowany jest do pracy przy nadciśnieniu 0,8-1,4MPa, co pozwala na głębokie wnikanie preparatu w strukturę drewna. Poza tą opcją można również wybrać drewno do samodzielnej impregnacji metodą smarowania.
